Z doświad­cze­nia wiem, że pro­gra­mi­ści dzielą się na dwie grupy: tych co będą szu­kać opty­ma­li­za­cji na kaz­dym kroku oraz tych, któ­rzy wolą doku­pić dodat­kową kość RAM i wyspać się zamiast pra­co­wać do późna w nocy . Ja oczy­wi­ście należę do tej pierw­szej. Już samo uży­cie php nie jest naj­opty­mal­niej­szym roz­wią­za­niem, lecz od czasu do czasu posta­ram się opi­sać w kilku sło­wach jak przy­spie­szyć swoje skrypty. Zacznijmy od echo.

1
2
3

$cat = 'Mruczek';
echo "Mój kot ma na imię $cat i jest zawsze wesoły.";
echo 'Mój kot ma na imię '.$cat.' i jest zawsze wesoły';

Spo­sób dzia­ła­nia jest pro­sty. Pod­czas uży­cia cudzy­sło­wów ciąg zna­ków jest prze­szu­ki­wany w pod kątem posia­da­nia jakichś zmien­nych. Tutaj one ist­nieją więc skrypt pod­sta­wia pod $cat ciąg zna­ków Mru­czek. Następ­nie wyrzuca na wyj­ście gotowy napis. W przy­padku uży­cia apo­stro­fów jest troszkę ina­czej. PHP nie wyszu­kuje żadnych zmien­nych ponie­waż ma jasno okre­ślone miej­sce w któ­rym te zmienne się znaj­dują, co spra­wia, że całość działa cza­sami nawet kil­ku­krot­nie szybciej.

Czy dałoby się to jesz­cze bar­dziej przy­spie­szyć? Oczy­wi­ście . Wystar­czy posłu­żyć się ope­ra­to­rem prze­cinka zamiast kropki.

4

echo 'Mój kot ma na imię ',$cat,' i jest zawsze wesoły';

Więk­szość pro­gra­mi­stów o tym nie wie ale w przy­padku ope­ra­tora kropki, PHP naj­pierw two­rzy wyni­kowy ciąg zna­ków co powo­duje dodat­kowe obcią­że­nie pamięci. Przy dwóch krop­kach two­rzone są dwie nowe zmienne String(lub dwie tablice zna­ków — nie będę się zagłę­biał w kod wewnętrzny PHP). Jeśli uży­jemy prze­cin­ków, PHP po pro­stu będzie każdy z ele­men­tów inter­pre­to­wał jak kolejne parametry(choć pamię­tajmy — echo nie jest funk­cją!) i wyrzu­cał je bez­po­śred­nio na wyj­ście. Pyta­nie: czy opłaca się bufo­ro­wać wyj­ście za pomocą kropki(np. w przy­padku dłu­giego czasu dostępu do wyj­ścia)? To już pozo­sta­wiam wam do prze­my­śleń. Poni­żej testy pręd­ko­ści przy uży­ciu Apa­che Benchmark:

Wer­sja z cudzy­sło­wami:

Time taken for tests: 100.027 seconds
Complete requests: 32772
Failed requests: 0
Write errors: 0
Total transferred: 8206540669 bytes
HTML transferred: 8201253107 bytes
Requests per second: 327.63 [#/sec] (mean)
Time per request: 305.219 [ms] (mean)


Wer­sja z apo­stro­fami:

Time taken for tests: 100.018 seconds
Complete requests: 42646
Failed requests: 0
Write errors: 0
Total transferred: 10669918695 bytes
HTML transferred: 10663047537 bytes
Requests per second: 426.38 [#/sec] (mean)
Time per request: 234.531 [ms] (mean)


Wer­sja z prze­cin­kiem:

Time taken for tests: 100.029 seconds
Complete requests: 44111
Failed requests: 0
Write errors: 0
Total transferred: 11039258426 bytes
HTML transferred: 11032150759 bytes
Requests per second: 440.98 [#/sec] (mean)
Time per request: 226.766 [ms] (mean)


Nie będę już kom­bi­no­wał w gnu­plo­cie aby stwo­rzyć ładne wykresy, ale na oko widać, że wer­sja z prze­cin­kiem spra­wuje się naj­le­piej. Oczy­wi­ście wyniki należy przy­jąć z lek­kim przy­mru­że­niem oka ponie­waż Apa­che Bench­mark naj­lep­szym narzę­dziem nie jest. Warto rów­nież uru­cho­mić dobre opro­gra­mo­wa­nie do moni­to­ro­wa­nia pamięci RAM, bo to tam naj­wię­cej zacho­dzi zmian — szcze­gól­nie przy wyświe­tla­niu dużych par­tii tekstu.